عترت، فرهنگی، مسیر زندگی

شیطان با همه قوای خود در کربلا

در روایت فرمودند که خداوند ما را در طریق معرفت خودش واسطه قرار داده است: «وَ نَحْنُ الْأَعْرَافُ الَّذِينَ لَا يُعْرَفُ اللَّهُ إِلَّا بِسَبِيلِ‏ مَعْرِفَتِنَا»

81862931-70346800

مدخل توحید ولایت است. وقتی وارد وادی توحید شدید، سبلی هست که شما را به خدا می رساند. سبیل راه های فرعی است که به راه اصلی می رسد. و البته انسان با آن نهر عظیم هم به دریا می رسد. این سبل نماز و روزه و حج و.. است. این سبل همه داخل خانه علی ع است و از فروع ولایت هستند.

اینها شما را به صراط می رساند که خود امام است که وجه الله است. لذا اگر ورودی به وادی ولایت نباشد اصلا نمازی نیست. منکر رسول الله(ص) و دشمن ایشان اصلا نمازی ندارد. اما با قبول رسول و ولایت وارد این محیط می شود و از نماز بهره می برد و با سلوک با آن به خود امام می رسد.

بله خود آنها هم نمازی دارند که طریق ارتباط آنها با خداست و غیر از نماز ماست. حقیقت نماز هم همان است و اگر نماز و زکاتی هم برای ما هست از آن است. ما دست به دامن آنها هستیم که دین ما از آنها گرفته می شود. در روایت فرمود: «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص يَوْمَ الْقِيَامَةِ آخِذٌ بِحُجْزَةِ اللَّهِ‏ وَ نَحْنُ آخِذُونَ بِحُجْزَةِ نَبِيِّنَا وَ شِيعَتُنَا آخِذُونَ بِحُجْزَتِنَا» و حجزة را نور یا دین معنا می کنند.

معروف خود امام است و اگر امام اقامه شد معروف اقامه شده است. و منکر حقیقی خود ائمه ظلمت هستند و اگر اینها اقامه پیدا کردند و توسعه یافتند بلکه منکر را معروف می کنند و اصلا اگر کسی مقابل بیاستد رجم به منکر می شود. و در این میان سیدالشهداء آن حقیقت صلاة و زکاة و معروف را اقامه کردند.

عمق حرکت ایشان اینجاست. و برای این سطح از درگیری با همه قوای شیطان درگیر شدند. شیطان قوایی دارد که وقتی ما را آسیب می زند گوشه ای از آن است و همه قوای او برای ما صرف نمی شود (البته هرچه انسان تقویت شود او قوای بیشتری را صرف می کند)

شیطان با همه قوای خود در این درگیری با سیدالشهداء و رسول اکرم(ص) وارد شد و لذا پیروزی حضرت فتوحات استثنایی هم بدنبال دارد که یکی از آنها ظهور و دیگری رجعت است. اینها محصول مجاهده اعظم است. و البته این درگیری سختی عجیبی هم دارد که فرمود: «لَقَدْ عَظُمَتِ‏ الرَّزِيَّةُ وَ جَلَّتِ الْمُصِيبَةُ بِكَ عَلَيْنَا وَ عَلَى جَمِيعِ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْض‏» این فشار و مصیبت برای ما قابل فهم نیست.

صحنه بقدری سنگین است که علی(ع) که در از دست دادن کل دنیا آن جملات را دارند، وقتی در برگشت از صفین صحنه ای از عاشورا را می بینند آنطور ناله می کنند.

نبی اکرم(ص) و زهرا(س) که از دور ایم جریان را می دیدند نالان می شوند. ام سلمه می گوید در خواب رسول الله(ص) را دیدم که عجیب پریشان بودند. پرسیدند شما را چه شده است؟ فرمودند حسین من را کشته اند…

حجت الاسلام و المسلمين ميرباقري

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *